ජාතක කතා                 කලාපය 1 පිටුව 3

ජාතක කතා (jataka tales)

පන්සිය පනස් ජාතක කතා පොත කියන්නේ සිද්ධාර්ථ කුමාරයා නමින් ඉපිද බුදුවීමට ප්‍රථම බුදුරජාණන් වහන්සේ බෝසත්වරයෙකු ලෙස උපත ලැබූ ආත්මයන් පිළිබඳ  කියැවෙන කතන්දර ඇතුළත් පොතක්.මෙහි බෝසත් ආත්ම 550 ක් පිළිබඳ කියැවෙන අතර ඒවා හරවත් සේ ම රසවත් ද වනවා. බෞද්ධ සමාජය යහගුණයෙන් පිරිපුන් මිනිසුන් කරන්නට බෞද්ධ අධ්‍යාපනය ආශ්‍රිතව පන්සිය පනස් ජාතක පොත භාවිත කෙරෙනවා.එසේ ම මෙය මනෝ චිකිත්සක ප්‍රතිකාරයන් ද සපයන බවයි සමහර වියතුන්ගේ අදහස.

අසල්වැසි ඉන්දියාවේ ද මේ ජාතක කතා ඉතා ජනප්‍රියයි.ප්‍රකට amar chitrakatha නම් චිත්‍රකතා මාලාවේ ග්‍රන්ථ කිහිපයක් ම මෙම ජාතක කතාවලින් හැඩවී තිබෙනවා.මෙම ජාතක කතාව ඔබවෙත් ගෙන එන්නේ ඉන් එක් ග්‍රන්ථයකින්.
ඇම්.ඩී.ගුණසේන සමාගම විසින් පන්සිය පනස් ජාතක කතා පොත්වහන්සේ මුද්‍රණයෙන් එළි දක්වා තිබෙනවා.තවද බුදුසරණ පත්‍රයේ පන්දිය පනස් ජාතක කතා කොටස් වශායන් පළවූවා.එසේම මගේ මතකයේ තිබෙනවා සිද්ධාලේප වෙද මහතාගේ අදහසක් අනුව කාලයක් පන්සිය පනස් ජාතක කතා චිත්‍රකතා වශයෙන් එළි දැක්වූවා.විජය කීර්තී මහතා එහි චිත්‍ර ඇඳි බව මතකයි.එසේම විවධ චිත්‍රකතා පත්තරවලද එතුමා සහ පැට්‍රික් පී කුරේරා මහතා ද ,රංජිත් නයනාන්ද මහතා ද ජාතක කතා චිත්‍රයට නැඟූ බව මතකයි.ඒවායින් ළමයින්   සඳහා ගැළපෙන ලෙස සකසා තිබූ කතා කිහිපයක් ඉදිරියේ දී ඔබ වෙත ඉදිරිපත් කෙරෙනු ඇති.

කෙසේ වෙතත් වැඩිදුර කියවනු කැමති ඔබට මා සතුව ඇති බුදුසරණ පත්‍රවල පළ වූ කතා සහ පන්සිය පනස් ජාතක කතා ebook එකක් ඇසුරෙන් වරින් වර ඔබ වෙත ඉදිරිපත් කෙරෙනු ඇති.

මේ ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ බෝසතුන් ඇතකුව උපන් සීලව නාගරාජ ජාතක කතාවයි.

ජාතක කතා පිළිබඳ විකිපීඩියා අන්තර්ජාල විශ්වකෝෂයේ මෙසේ සඳහන් වෙනවා.

ජාතක කතා තරම් ජනප්‍රියත්වයට පත් තවත් සාහිත්‍යංගයක් පෙරදිග සාහිත්‍යයෙහි නැති තරමිය. බුදු සමය ලංකාවට පැමිණීමත් සමගම ත්‍රිපිටක පාලියෙහි “ජාතක පාලි” නමි කෘතිය ඔස්සේ ලංකාවට ජාතක කතා පැමිණියේය. ජාතක පාලිය ජාතක කතා සාරය හකුළුවා දැක්වුණු ගාථාවන්ට සීමා වූ කෘතියක් විය. එම ගාථාවන්ට මිහිඳු හිමියන් දවස සිංහලෙන් අටුවාවක් ලියවිණි. දැනට පවත්නා ජාතක කතාවන්හි ආරමිභය මෙය ලෙස සලකනු ලැබේ.

මෙම සිංහලෙන් ලියන ලද ජාතක අටුවාව අද අප අතර නැතත් මහානාම රජු දවස ලංකාවට පැමිණි බුද්ධඝෝෂ මාහිමියන්ගේ අටුවා පාලියට නැගීමේ ව්‍යාපෘතිය ඔස්සේ එය පාලියට නැගී අදත් අප අතර “පාලි ජාතකටිඨ කතාව” නමින් පවති. “පන්සිය පනස් ජාතක පොත් වහන්සේ “නමින් සිංහල පාඨක ජනයාගේ ගෞරවයට පාත්‍ර වු සිංහල ජාතක පොත එම පාලි ජාතකටිඨ කතාවේ පරිවර්තනයක් ලෙස අප අතරට පත්ව ඇත.

සිංහල ජාතක පොත ලියවෙන්නට පෙර සිටම ජාතක කතා උගෙනීමට සිංහලයන් දැක්වු උනන්දුව පැහැදිලි වන සාධක රැසක්ම හමුවේ.දොළොස්වක සියවසේදී ජාතක අටුවා ගැට පදයක් ලියවුනේත්  වෙසතුරැ දා සන්නය, දස ජාතක සන්නය, අටදා සන්නය ආදිය ලියවුනේත් ධර්ම ප්‍රදීපිකාවේ සිට සියලු සිංහල සාහිත්‍ය කෘතීන්හි ජාතක කතා ඇතුලත් වුයේත් මුවදෙවිදාවත, කුසජාතකය,කවි සිළුමිණ, ජාතක කතා වස්තු කොට පද්‍ය කෘති බිහි වුයේ එහි ප්‍රතිඵල වශයෙනි.

පන්සිය පනස් ජාතක පොත බිහිවිම පිළිබද පුවත.සංස්කරණය

මහා වංශයෙහි මෙසේ සදහන් වෙයි. “සොළී රටින් පැමිණි නා නා භාෂා විශාරද වු තර්කාගමධාරී වු සුසංයත වු එක් මහ තෙරුන් වහන්සේ කෙනෙකු රාජ ගුරු තන්හි තබා ද්විතීය පණ්ඩිත පරාක්‍රමබාහු රජ තෙමේ (1236-1270) උන්වහන්සේගෙන් සියළු ජාතක කතා උගෙන එහි අර්ථ ධාරණය කොට ගෙන පන්සිය පනසන් පමණ වු සියළු ජාතක කතාවන් පාලි භාෂා සිංහල භාෂාවට පෙරලා ත්‍රිපිටකධාරී මහ තෙරවරැන් මැද කියවා පිරිසිදු කොට ලියවා ලක්දිව හැමතැන්හි තැබිබවිය.යලිත් ඒ ජාතක කතාවන් ස්වකීය ශිෂ්‍ය පරමිපරාවෙන් පාලනය කොට පවත්වනු පිනිස ප්‍රඥා වු මේධංකර නමි තෙර කෙනෙකුන් වහන්සේට පැවරීය.”

මෙම සඳහනට අනුව පන්සිය පනස් ජාතක පොතේ කතුවරයා කුරුණෑගල රාජධානි කොට ගත් ද්විතීය පණ්ඩිත පරාක්‍රමබාහු මහ රජුය. එසේ වුවද ජාතක පොතෙහිම එන සඳහනෙහි රජතුමන්ගේ නම සඳහන්ව නැත. මහා වංශයෙහි සඳහන් වන පරිදි පරාක්‍රම ඇමතිවරයාගේ ආරාධනයෙන් වීරසිංහ ප්‍රතිරාජගේ උත්සාහයෙන් අටුවාචාරීන් විසින් සිංහල ජාතක පොත ලියනු ලැබිය. මහා වංශයෙහි සඳහනට අනුව ද්විතීය පණ්ඩිත පරාක්‍රමබාහු රජතුමා ජාතක කතා සිංහලයට පරිවර්තනය කොට ඒවා ප්‍රචාරය කරවන්නට ඇත.වර්තමාන ජාතක පොතේ සඳහන් වන අන්දමට පසුව ජාතක කතා හා පාලි දැන උගත් කර්තෘ මණ්ඩලයක් විසින් සම්පාදනය කරන්නට ඇත.ලංකාව ථෙරවාදය මුලික කරගත් රටක් වුවද කෙමෙන් මහායාන අදහස් කෙරේ සැලකිලිමත් වු අයුරැ මහායාන අදහසින්ම නොවුවත් ජාතක පොත බෝසත් සිරිත මතු කරන්නක් විය.එනමි බෝධිචර්යාවතාරය ආදි කෘතින්හි එන බෝධිසත්ව චර්යාව මේ ජාතක කතා තුලින් නිරූපනය වන ජාතක කතා සමිපාදනය වී ඇත්තේ උපදේශ කතා ස්වරූපයෙනි.බෝධිසත්ව චරිත ආශ්‍රයෙන් හික්මුණු මිනිස් සමාජයක් බිහිකිරීම එහි අරමුණ විය. මේ කතා සුදන දුදන චරිත ලක්ෂණ පිළිබිබු වන සේ රචනා වී ඇත.

ජාතක පොතෙහි ජාතක කතා පන්සිය  පනහක් ඇත.(550).

ජාතක පොතෙහි එන සෑම කතාවක්ම වර්තමාන කතාව, අතීත කතාව, පූර්වාපර සන්ධි ගැලපීම යනුවෙන් සෑම කතාවකම අවස්තා තුනක් ඇත. වර්තමාන කතාව ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේලේ කාලයට අයත්ය. අතීත කතාව ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ අතීතාවලෝකනයෙනි. වර්තමාන අතීත දෙකෙහි සමිබන්ධය බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින්ම දක්වනු ලබයි.ජාතක කතාකරුවාට ආවේනික වූ අපුර්ව ආකෘතිය ජාතක කතා නිර්මාණකරුගේ අපුර්ව ප්‍රතිභාව කියා පාන්නක් වේ.ජාතක කතාවන්හි බොහෝ විට උත්සාහ ගෙන ඇත්තේ චරිත වල ආධ්‍යාත්මය දෙසට එබී බැලීමටයි. ජාතක පොතෙහි බස් වහර ගත් විට ජාතක කතා කරුවා තම කෘතිය ව්‍යවහාර භාෂාවට සමීප කරන්නට උත්සාහ ගෙන ඇත. එයට හේතුව කතා කීමේ කලාව පොදු ජනතාවට වඩාත් සමීප වෙමින් කළ යුතු යැයි විශ්වාස කිරීම විය යුතුය. මෙම උත්සාහයන්ගේ ප්‍රතිඵලයක් ජාතක පොත වැඩි වශයෙන් සිංහලයන් අතර භාවිතයට පැමිණි කෘතිය බවට පත්විය.

Advertisements